Μοσχα 4: Κρεμλινο, εκκλησιες

Ακομα πρηζεις τ΄αρχιδια του κοσμου με τη Μοσχα? 

Ναι! Τωρα ερχονται τα 2 τελευταια 2 posts μαζεμμενα.

Το πιο σημαντικο αξιοθεατο της πολης ειναι το Κρεμλινο. 

Με κτιρια που χτιστηκαν σε διαφορες εποχες ξεκινωντας απο το 14ο αιωνα. 

Εδω απο ψηλα. Την εβγαλα απο το ιδιωτικο μου ελικοπτερο.

Ενα ωραιο βιντεακι αποσπασμα απο την ταινια "Ο κουρεας της Σιβηριας" 

(Сибирский цирюльник - Sibirskiy tsiryulnik) του Nikita Mikhalkov. 

Στις σκηνες που βλεπετε παιζει ο ιδιος το ρολο του Τσαρου. Δυνατη ταινια! 

Και οπως βλεπετε ή μαλλον ακουτε, μιλανε κιολας. Οχι οπως στις Αγγελοπουλικες...

Και μια και μιλαμε για Mikhalkov , ενα λινκ της LIFO για την ταινια του "Ψευτης Ηλιος".

http://www.lifo.gr/tv/videos/363

Εδω λοιπον κατοικουσαν οι τσαροι. Και απο εδω κυβερνουσαν, σε μια εποχη που δεν υπηρχε δημοκρατια και ο λαος δεν ειχε δικαιωματα. Αυτο βεβαια δεν ηταν η εξαιρεση εκεινη την εποχη. Παντου ετσι ηταν τοτε. Και οι τσαροι κυβερνουσαν παρεα με την εκκλησια φυσικα.

Μετα ηρθε ο κομμουνισμος. Και παλι απο το Κρεμλινο κυβερνουσαν τα φωτισμενα στελεχη του κομματος υπο τη βασιλεια του Γενικου Γραμματεα. Οπως και στην Οθωμανικη Αυτοκρατορια με το Σουλτανο, ετσι και στο ΚΚΣΕ με το ΓΓ. ΓΓ γινοταν ο πιο αδιστακτος και πιο ικανος. Ο πιο ικανος να εμποδισει τους αλλους. Αλλα χωρις την εκκλησια αυτη τη φορα;-) Οταν πεθανε ο Σταλιν και αρχισε η κουρσα της διαδοχης, στην ουσια δεν υπηρξε κουρσα, γιατι ο Χρουστσεφ ειχε ηδη κανονισει την τυχη των υπολοιπων.

Εδω ο μεγαλος ηγετης στην κορυφαια στιγμη της καριερας του. 

Οταν αρχισε να χτυπαει το εδρανο στη Γενικη Συνελευση του ΟΗΕ με ... το παπουτσι του, επειδη διαφωνουσε με το λογο που εβγαζε ενας Φιλιππινεζος αξιωματουχος. 

Η αληθεια ειναι οτι η φωτογραφια ειναι μονταζ. Απο την περιφημη σκηνη, δεν υπαρχει οπτικο υλικο.

 Ειδικα το σημαντικοτερο αντιπαλο του, το Μπερια (απιστευτο τερας παρεπιμπτοντως), αρχηγο της NKVD (προγονο της KGB) και επιδοξο νεο Γ.Γ. του κομματος, διαδοχο του Σταλιν,

 τον εξαφανισε μεσα σε μερικες ωρες (πριν προλαβει να τον εξαφανισει αυτος), 
δινοντας ετσι το μηνυμα και στους υπολοιπους. 

Σας φαινεται αυτος ο τυπος με τη φατσα του Ντινου Ηλιοπουλου για τερας?
Εδω αγκαλια με τη Σβετλανα, την κορη του Σταλιν, η οποια πεθανε πριν 2 μηνες στο Αμερικα.
Ο Σταλιν διακρινεται πιο πισω με την πιπα του. 

Περι δημοκρατιας την εποχη του κομμουνισμου βεβαια, δε χρειαζεται να σχολιασω. Ξερετε.

Εκτος κι αν ειστε με την Αλεκα, οποτε βοηθεια σας.

Απο εδω κυβερνησε και θα συνεχισει να κυβερναει και ο νεος Τσαρος. Παρεα παλι με την εκκλησια φυσικα. Τον ονομαζουν βεβαια Προεδρο, γιατι το Τσαρος ειναι λιγο ντεμοντε. Θεμα δημοκρατιας αυτη τη φορα δεν υπαρχει. Λειτουργει αψογα στη Ρωσια. Ο καθενας ειναι ελευθερος να εκφρασει τη γνωμη του ...Προεδρου. Οποιος αλητης προσπαθει να υπονομευσει την Πατριδα, η οποια σημειωτεον δινει και διαφορους εθνικους αγωνες (στην Τσετσενια ,στη Γεωργια κλπ.) πρεπει να τιμωρειται. Δεν ειναι παραξενο πως αν ξεκινησετε να γραψετε στο Google "Killed journalists" εμφανιζεται αμεσως το συμπληρωμα "in Russia". Βεβαια μπορει να ειναι ψεματα που τα διαδινουν οι Αμερικανοεβραιοι του Google. 

Η πιο γνωστη δολοφονημενη δημοσιογραφος ειναι η Αννα Πολιτκοφσκαγια. 

Αν διαβασετε το βιβλιο της, "H Ρωσια του Πουτιν", δε θα σας κανει εντυπωση οτι δολοφονηθηκε απο αγνωστους..

Θυμαστε την υποθεση Litvinenko? Του Ρωσου κατασκοπου που μολυνθηκε με πλουτωνιο!!!

Litvinenko before and after Plutonium...

Δε νομιζω να υπαρχει αλλη χωρα στον κοσμο που θα σκοτωνε εναν “εχθρο“ της με τοσο ακριβο και εντυπωσιακο τροπο. Οσο ομως ο Προεδρος και οι παρατρεχαμενοι του δεν εχουν αντισταση και οταν εχουν, εχουν τον τροπο τους να την αντιμετωπιζουν, τοτε ολα πανε καλα. Και ολα πηγαιναν καλα για τον Πουτιν μεχρι λιγο πριν τα Χριστουγεννα. Τον τελευταιο καιρο ομως, ο κοσμος αρχισε να ξυπναει. Μπορει και να ηταν ξυπνιος απο καιρο, αλλα τωρα αρχισε και η αντιδραση. Τελικα κανενας λαος δεν ειναι μαλακας. Τουλαχιστον για πολυ καιρο. Και οι Ρωσοι ξυπνησαν. Κι εκει που η επανεκλογη του Πουτιν στην Προεδρια ηταν δεδομενη, σημερα δεν ειναι πια τοσο σιγουρη. 

Αντιπουτινικη διαδηλωση στη Μοσχα

Δεν ξερω βεβαια ποιες ειναι οι εναλλακτικες. Και αυτο ειναι που φοβιζει τους λαους. Η σκεψη του κοσμου ειναι παντα: “τουλαχιστον  αυτον τον πουστη τον ξερουμε“. Και το αγνωστο φοβιζει. Και η ελλειψη παιδειας επιδεινωνει το φοβο. Και οσο ενας λαος δε βλεπει τα προβληματα που θα επρεπε να τον απασχολουν ή τα βλεπει, αλλα αποφευγει να τα αντιμετωπισει και περιμενει το Μεσσια να του τα λυσει, αυτα διαιωνιζονται. Φανταστειτε να ειστε ο Μεσσιας. Και να εχετε τη λυση. Αν τη δωσετε, θα δυσαρεστησει πολλους. Δε θα το εκτιμησει κανεις, τουλαχιστον οσο ζειτε. Και σε τελικη αναλυση, ακομα κι αν τους ευχαριστησεις ολους, ακομα κι αν εκτιμηθεις, ποιος σε χρειαζεται μετα??? Φανταστειτε εναν υπουργο Παιδειας σε μια τυχαια αφρικανικη χωρα με λευκους κατοικους Τουρκοαλβανικης καταγωγης και κουλτουρας, που θα αλλαζε το εκπαιδευτικο συστημα προς το καλυτερο και θα εκοβε τα ιδιαιτερα για παραδειγμα ή εναν υπουργο Υγειας που θα εκοβε τα φακελακια. Θα τον τρωγανε ζωντανο οι ιθαγενεις.

"Κλεμμενο" απο τη LIFO.

Το συγκεκριμενο αφρικανικο χριστιανο-εβραικο  κρατος-μελος της Ευρωπαικης Ενωσης εχει Υπουργειο Παιδειας και Θρησκευματων μαζι. Βεβαια η αληθεια ειναι οτι δε μπορει να διαχωριστει η Παιδεια απο την Εκκλησια. Η θρησκεια συμπληρωνει τη γνωση. Η ακομα καλυτερα, την αναπηρωνει. 

Η Γη ειναι επιπεδη. 

Ο ηλιος γυριζει γυρω της. 

Ο ανθρωπος προερχεται απο το χωμα. 

Η ομοφυλλοφιλια ειναι ασθενεια. 

Και η μαλακια τυφλωνει. 

Πολυ κουραστικο να γραφω με συστημα Μπραιγ, ρε πουστη μου...

Τα τειχη γυρω απο το Κρεμλινο. Και οι στρατιωτες που τα φυλανε... 
Οταν νυχτωσει και φυγουν τα τουριστια, ψηνουν λουκανικα στη φωτια...

Μην τρομαζετε. Σωσιας ειναι.

Το Κρεμλινο λοιπον μπορει να το επισκεφθει κανεις, και συγκεκριμενα μπορει να δει τις εκκλησιες και το μουσειο με τα πολυτιμα αντικειμενα των Τσαρων και της Ρωσικης τεχνης. 

Αυτη ειναι η εισοδος και το γυαλινο περιπτερο δεξια ειναι το ταμειο.

Απεναντι απο την εισοδο ειχε συγκεντρωθει ενα σχολειο. Κι ενας μαυρος τυπος που εμοιαζε με ανεργο του Downtown Manhattan απο αμερικανικη ταινια εκατσε να φωτογραφηθει μαζι τους.

Ακριβως μπροστα απο το αγαλμα του μεγαλου ποδοσφαιριστη της Ντινάμο Μοσχας, του Φιοντορ Ντοστογιεφσκι. Στα ρωσικα δεν υπαρχει "Θ". Και το "Θ" απο αλλες γλωσσες μετατρεπεται σε "Φ". Ο Θεοδωρος, αντι για Theodor, γινεται Fyodor (Фёдор Михайлович Достоевский). Και η Αθηνα λεγεται Afina, και ο Τιμοθεος Timofey. 

Και οι Ρωσοι τιμουν τους μεγαλους ποδοσφαιριστες τους με λουλουδια. 

        Εμεις τιμουμε τους μεγαλους καλλιτεχνες μας με λουλουδια στα κεντρα πολιτισμου

                           που ελεγε κι ο μακαριτης, ο Βαγγελας (α-στο-διαλο!) Γιαννοπουλος. 

Θυμαστε τη φαση που του εκαναν την ερωτηση οι (αλητες-ρουφιανοι) δημοσιογραφοι για τα εισιτηρια που εδινε η Εργατικη Εστια για να πανε να διασκεδασουν οι χαμηλομισθοι εργαζομενοι σε σκυλαδικα? Και ο Βαγγελας ειχε πει την απιστευτη ατακα: "Σκυλαδικα? Αυτα ειναι κεντρα πολιτισμου! Δηλαδη δε σας αρεσει ο ΛεΠα? Δε σας αρεσει η Φουλη Δημητριου?". Και εκανε διασημη εν μια νυκτι την παγκοσμιως αγνωστη αοιδο. Τοτε βγηκε και το συνθημα "ΙΟΥ! ΙΟΥ! ΙΟΥ! ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗ ΦΟΥΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ". 
Τετοια ειδανε και μας ζηλεψαν οι προαιωνιοι εχθρεοι μας. Οι Αμερικανοι, οι Ευρωπαιοι, οι Εβραιοι και ο Τζωρτζ Σωρος (καλα αυτος με τετοιο ονομα, δεν ειναι Ελληνάρας να μας δωσει μερικα απο τα μυρια που εχει βγαλει?). 
Γιαυτο προσπαθουν να μας καταστρεψουν και να βγαλουν τα μπουζουκλερι απο τη ζωη του Νεοελληνα.
Αν ζουσε σημερα ο Βαγγελας θα τους πηδαγε χωρις σαλιο και τη Μερκελ, και το Στρως Καν, και την Τροικα, και το Dallara και τον Pario... 

Διαχρονικος και προφητικος προ παντων.

Back to Κρεμλινο 

Επειδη δεν ειχα χρονο και επειδη το εισιτηριο για να δεις και τα διαμαντικα διπλασιαζε την τιμη αυτου της απλης επισκεψης, πηρα μονο τις εκκλησιες. 

Ειναι ολες ιδιες, χτισμενες (οπως σχεδον ολα τα κτιρια του Κρεμλινου) απο Ιταλους αρχιτεκτονες αναμεσα στο 14^ο-16^ο αιωνα και ζωγραφισμενες απο Ρωσους και Ελληνες. Οι πιο γνωστοι ζωγραφοι ειναι ο Αντρει Ρουμπλιοφ (αν εχετε δει και Ταρκοφσκι θα τον ξερετε)

και ο Θεοφανης ο Ελληνας. 

Και δε μιλαω για το Γκεκα.

Eδω με τη φανελα της καινουργιας του ομαδας, της Samsunspor, απο τη Σαμψουντα.
Το συμβολο της ομαδας ειναι ενας εφιππος Σαλονικιος. Ο εφιππος Kemal Atatürk.
3 γκολακια εβαλε προχτες στη Fenerbahce ο Φανης.
Φορεσε και διπλο σκουλαρικι για να μοιαζει με Τουρκο και πιο πολυ με τον καγκουρα το Μητρογλου.

Φωτος απαγορευοντουσαν μεσα στις εκκλησές και δε δοκιμασα γιατι ηταν αυστηρουτσικη η επιτηρηση. 
Εβγαλα ομως απόξω.

Ωραιες ηταν παντως οι εκκλησιες. Εβγαινες απο τη μια και εμπαινες στην αλλη. Ολες ιδιες ηταν ομως. Σε μια απ΄αυτες ηταν και οι σαρκοφαγοι διαφορων τσαρων και πριγκηπων. Τωρα να λεμε την αληθεια, δε γκαβλωσα (που λεμε και στη Βορεια Ελλαδα των παληκαριων και των αληθινων αντρων που αντιστεκονται στο σαπιο κρατος των Αθηνων). Ενα διωρακι ειναι υπεραρκετο, δεδομενου οτι αν δεν παρεις τη συλλογη κοσμηματων, εχεις να δεις 4-5 εκκλησιες και αυτο ηταν. 

Αντε κι ενα κανονι.

 Δε μπορεις να κινηθεις οπου γουσταρεις, γιατι στον ιδιο χωρο βρισκονται και κυβερνητικα κτιρια. 

Εδω μεσα ειναι τα μπριγιαντια και τα ρουμπινια.

Η θεα προς την πολη (νοτια) 

και η εξοδος απο τα κοκκινα τειχη. 

Και η θεα προς το Κρεμλινο απο την απεναντι (νοτια μερια) του Moskva. 

Απο νοτιοδυτικα...

Αισθανομαι τυχερος που ζω σημερα και οχι πριν 25 χρονια. Οχι οτι δε ζουσα πριν 25 χρονια ή οτι ημουν ατυχος, αλλα ολα αυτα δεν ηταν ευκολο να τα επισκεφθεις 25 χρονια πριν. Το ιδιο σκεφτομουνα οταν πηγα στην Απαγορευμενη Πολη στο Πεκινο. Θα το ποσταρω κι αυτο οταν με το καλο σκαναρω τα (περιπου 8.000) slides που εχω φωτογραφισει στα διαφορα ταξιδια μου.

Παρτε και μερικες εικονες απο τη συντομη (και βιαστικη) περιπλανηση μου στη Μοσχα. 

Βασικα ειδα μουσεια (απ΄εξω δυστυχως), ωραια κτιρια και εκκλησιες.

Το Μουσειο Καλων Τεχνων Pushkin, πολυ κοντα στο Ναο του Ιησου Σωτηρα. 

Η Πινακοθηκη.

Οι εκκλησιες απο τη νοτια μερια του Moskva.

  
Και επιστροφη στην Κοκκινη Πλατεια περνωντας τη γεφυρα Bolshoy Moskvoretsky 

(Большой Москворецкий мост) πανω απο το Moskva.

Ειχε καβλες κι ο Θεος εκεινο το απογευμα και μου χαρισε για λιγο εναν ωραιο ηλιο.

Κι επειδη σκοτεινιαζει και ειστε κουρασμενοι, ας παμε στο τελευταιο κομματι με τη νυχτερινη Μοσχα.

Μοσχα 3: Ναος Σωτηρα

Αιωνια του η μνημη. 

Αιωνια και η υπομονη που χρειαζοσουν να δεις τις ταινιες του. Νομιζω οτι ηταν μοναδικος δημιουργος. Πως αλλιως να χαρακτηρισεις ενα σκηνοθετη που καταφερνε με καταπληκτικες ιστοριες, με καταπληκτικη μουσικη, με καταπληκτικη φωτογραφια να φτιαχνει τοσο ΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ταινιες. Χωρις το "κατα" μπροστα. Ενω καθε φορα που εβλεπα τα διαφημιστικα trailer απο τις ταινιες του ελεγα "Πωωω, αυτη φαινεται γαματη. Θα τη δω οπωσδηποτε!", οταν  εφτανε η ωρα της ταινιας τραβαγα τα βυζια μου τοσο πολυ που στο τελος εμοιαζα με την Παμελα Αντερσον...

Θυμαμαι το ΄90 η ΄91 εγραφα εξετασεις στο Πανεπιστημιο και το προηγουμενο βραδυ ειχε δειξει το Μελισσοκομο η τηλεοραση. Το συζηταγαμε λοιπον περιμενοντας τις κολλες να μοιραστουν και με ρωταει καποιος:

_"Πως σου φανηκε?"

_"Κοιτα. Δεν το ειδα απο την αρχη. Ξεκινησα να βλεπω σε ενα σημειο της ταινιας που ξεκιναει ο Mastroianni να παει απο την Αθηνα στην Πατρα."

_"Και? Ηταν καλο απο κει και μετα?"

_"Καλο. Αν και δεν το ειδα ολο το εργο. Ειδα μεχρι την Κορινθο."

Και εγινε της πουτανας διπλα απο τα γελια. 

Μας κοπηκαν βεβαια τα γελια οταν μοιραστηκαν και τα θεματα, αλλα  αυτο ηταν οι ταινιες του Αγγελοπουλου. Του Διαβολοπουλου, που ελεγε και ο αληστου μνημης Αυγουστινος Καντιωτης. Ο φοβερος και τρομερος Μητροπολιτης Φλωρινας. 

Ο λεγομενος και "Χομεϊνί της Μακεδονίας". Μιλαμε για τρελοooooooo νουμερο. Οσο ηταν μητροπολιτης, δε λειτουργουσαν σινεμα στη Φλωρινα. Ταινιες επαιζε μονο η ημι-παρανομη κινηματογραφικη λεσχη, η οποια φυσικα και δεν τις διαφημιζε. Η ταινια και η ωρα προβολης της μεταδιδοταν απο στομα σε στομα.  Μια που πιασαμε το σινεμα, θα σας προτεινω να δειτε ενα ταινιακι του (κατα τη γνωμη μου) κορυφαιου Ελληνα σκηνοθετη (ας με συγχωρεσουν οι οπαδοι του Θοδωρου). Ειναι ο Σωτηρης Γκοριτσας που εγινε γνωστος το 1993 με την ταινια "Απ΄το χιονι". 

και συνεχισε με το Βαλκανιζατερ

                                                                το Μπραζιλερο

τις Παρεες (που δεν το εχω δει) και επεστρεψε με ενα ταινιακι που ειδα προσφατα και επαθα πλακα. 
Το Απ'τα κόκαλα βγαλμένα! Με τις περιπετειες ενος ειδικευομενου γιατρου σε ενα νοσοκομειο της Αθηνας. Τραβηγμενο, αλλα τρομακτικα ρεαλιστικο. Οι Ελληνες του εξωτερικου μπορουν να τη βρουν στο ιντερνετ αν την ψαξουν. Οι Ελληνες του εσωτερικου παρακαλουνται να νοικιασουν το DVD. Ας ενισχυσουμε λιγο το (καλο) ελληνικο σινεμα.

                                                                   Δειτε το trailer.  

Και ακουστε τη μουσικη απο τους Burger Project. Συνδυαζεται ο εθνικος υμνος με το "I will survive" και το Morricone? Αισχος και ντροπη! Να ξεφτιλιζουν οι αλητες τον εθνικο υμνο!

Παμε πισω στην παγωμενη Μοσχα. Χαμηλες θερμοκρασιες, οχι ομως -8, οπως θα ειναι το ΣουΚου στο λιμανι. Aν εισαι γαβρος ξερεις;-) 
Επομενο super duper αξιοθεατο στη Μοσχα ειναι ο καθεδρικος ναος του Χριστου Σωτηρα (Храм Христа Спасителя). 

Τον εχτισε το 1812 ο Τσαρος Αλεξανδρος για να ευχαριστησει το Χριστο που εσωσε τη Ρωσια απο το Ναπολεοντα, ο οποιος μολις ειχε εγκαταλειψει τη Μοσχα με το στρατο του. Τωρα για το αν προσωπικα ο Χριστος ασχοληθηκε με το φιλοδοξο Κορσικανο, ομολογω οτι μου λειπουν οι ιστορικες πηγες που να το επιβεβαιωνουν. Δεν το αποκλειω βεβαια, καθοτι το ρωσικο πρωταθλημα ποδοσφαιρου ειχε τελειωσει (ξεκιναει την ανοιξη και τελειωνει το φθινοπωρο), οποτε αφου δεν ειχε να παιξει στοιχημα, μπορει ο Τζησας να ασχοληθηκε με το Γαλλο. Γιατι οχι? 

Βεβαια, η αληθεια ειναι οτι το Ναπολεων τον περιποιηθηκαν οι Ρωσοι καταλληλα. 
Μολις εχασαν  (οι Ρωσοι) την τελευταια μαχη εναντιον του γαλλικου στρατου, τη μαχη του Borodino, 

και ο Ναπολεων  με τη στρατια του μπηκαν στη Μοσχα, τι εκαναν εκεινοι? Οι Ρωσοι εννοω. Την εκαψαν! 

Οχι τη στρατια του Ναπολεων. Τη Μοσχα! Παρολο που υπαρχουν και αλλες εκδοχες που υποστηριζουν οτι η φωτια δεν ηταν αποτελεσμα εμπρησμου, ειναι σχεδον σιγουρο οτι οι Ρωσοι εγκαταλειποντας την πολη, εβαλαν φωτια, η οποια κατεστρεψε το 80% των κτιριων. Τα πιο πολλα ηταν ξυλινα. Και ο Ναπολεων που δεν ειχε λογο να μεινει σε μια καμμενη πολη χωρις εφοδια, πηρε το δρομο της επιστροφης. Στο τελος αυτης της επιστροφης, μετα απο τοσες μαχες και κακουχιες (ρωσικος χειμωνας) ειχε χασει 380.000 απο τους 500.000 στρατιωτες του...

   

Για την ιστορια του ναου παντως, διαβασα πρωτη φορα στο βιβλιο του Kapuscinski “Imperium“ 

που αναφερεται στη Σοβιετικη “Αυτοκρατορια“, και αφιερωνει απο ενα (σχετικα μεγαλο) κεφαλαιο σε καθε μια απο τις πρωην Σοβιετικες Δημοκρατιες. Ο Kapuscinski γεννηθηκε στο Pinsk, μια μικρη πολη που μετα τον πολεμο αποσχιστηκε απο την Πολωνια και προσαρτηθηκε στη Λευκορωσια. Δεν ειναι παραξενο οτι δε γουσταρε καθολου τους Ρωσους, οπως και η συντριπτικη πλειοψηφια των Πολωνων, προσπαθουσε ομως να παραμεινει αντικειμενικος. Παρολ’ αυτα, στο κεφαλαιο της Ρωσιας, βγαζει χολη για τη νοοτροπια των Ρωσων πολιτων να δεχονται χωρις αντιδραση ότι τους επιβαλει η εκαστοτε εξουσια, με τετοια απαθεια που θυμιζει την μοιρολατρια των Μουσουλμανων που ολα ειναι Inshallah (θελημα Θεου). 
Βεβαια για μας τους Νεοελληνες ειναι δυσκολο να καταλαβουμε τη συγκεκριμενη νοοτροπια, γιατι ειμαστε σοβαρος και ορθολογικος λαος. Που σκεφτεται λογικα, αναλυει τις καταστασεις, βαζει στοχους, και καθοριζει τον τροπο που θα καταφερει να τους πετυχει. Στηριζομενος παντα στις δικες του δυναμεις, χωρις να ζηταει ποτε βοηθεια ουτε απο το Θεο, ουτε απο κανεναν αλλο. Κι επειδη δεν ειμαστε απατεωνες, ουτε καχυποπτοι, και διαθετουμε και το μοναδικο στον κοσμο ελληνικο φιλοτιμο και την ελληνικη λεβεντια, εμπιστευτηκαμε τα παντα στους καλυτερους απο μας. 
Τους εντιμους και ακεραιους πολιτικους μας. 
Οι οποιοι ομως τελικα μας προδωσαν και ανακαλυψαμε οτι μας κοροιδευαν τοσα χρονια πισω απο την πλατη μας. Και πεσαμε απο τα συννεφα οταν το μαθαμε, γιατι οταν αυτα τα τρωκτικα ετρωγαν τα παντα, εμεις νομιζαμε οτι δουλευαν σκληρα για το συμφερον του κοινωνικου συνολου. Πως να το παρουμε ομως χαμπαρι οτι ηταν απατεωνες και παρτακηδες? Αφου εμεις οι απλοι πολιτες ειμαστε αγνοι και αλτρουιστες. Ετσι πιστευαμε πως ηταν κι αυτοι. Μας εριχναν σταχτη στα ματια με ολα οσα εκαναν για μας. Μας παρειχαν ενα εκπληκτικο συστημα υγειας και παιδειας κι εμεις οι υπολοιποι ειχαμε γινει ράκη να στιβουμε το μυαλο μας να παραγουμε νεες ιδεες, που ολη η υφηλιος εκανε αμαν να αποκτησει. Η οικονομια μας βασιζοταν στην υψηλη τεχνολογια και τις υπηρεσιες υψηλης ποιοτητας και η εκπληκτικη μας παραγωγικοτητα ηταν βασισμενη στην αξιοκρατια και την αξιοποιηση των φυσικων, τεχνητων και ανθρωπινων πορων. Ειχαμε φτιαξει και μια υπεροχη κοινωνια με σεβασμο στο συνανθρωπο, κοινωνικες παροχες προς τους αδυναμους και απλη ζωη, χωρις επιδειξεις και καραγκιοζιλικια. Ο σεβασμος στο περιβαλλον ηταν παντα πρωτη μας προτεραιοτητα και αυτο φαινοταν απο τη ρυμοτομια και την ομορφια των ελληνικων πολεων. Οι τουριστες δεν ερχοταν πια για τα αρχαια και τον καλο καιρο, αλλα για την εκπληκτικη αρχιτεκτονικη μας και την απαραμιλλη αισθητικη των Αθηναικων προαστιων. Το Περιστερι, για παραδειγμα, ειχε φωτογραφηθει απο Αμερικανους τουριστες πιο πολυ κι απο την αριστερη οχθη του Σηκουανα. Και αυτα τα λαμογια, αυτοι οι απατεωνες, τα διελυσαν ολα.

Αρκετα συγχιστηκα ομως. Θα φτιαξουν ολα με τα καινουργια προσωπα που θα μπουν την πολιτικη.

Ετσι κι αλλιως μονο 300 ατομα ηταν οι απατεωνες στην Ελλαδα. Τα υπολοιπα 11 εκατομμυρια ειμαστε ακεραιοι και εντιμοι ανθρωποι. Θα βγαλουμε καινουργιους πολιτικους και θα σωθουμε.

Δεν ειναι τζουτζουκος? Να του πιασεις τα μαγουλακια και να του κανεις γουτσου-γουτσου-γουτσου?!

Θα βοηθησει και η Εκκλησια, βεβαιως-βεβαιως. Α ναι, για την εκκλησια λεγαμε και παρασυρθηκα σε ενα απο τα συνηθισμενα μου πατριωτικα παραληρηματα.

Ο Kapuscinski λοιπον εστιαζει στην καταστροφη της μεγαλυτερης ρωσικης εκκλησιας απο το Σταλιν. Ο οποιος ηθελε να αποβαλλει την εκκλησια απο τη ζωη του Ρωσου. Τωρα αν με ρωτησετε αν προτιμω Θρησκοληψια η Σταλινισμο ειναι σα να με ρωτατε αν προτιμω τον Κοσκωτα, το Σαλιαρελη, τον Κοκκαλη, η το Μαρινακη για προεδρο του Ολυμπιακου. Βεβαια τωρα που το ξανασκεφτομαι, σαφως και προτιμω το Βαγγελα γιατι εκφραζει το μεσο γαυρο (και σα φυσικη παρουσια και σαν επιπεδο ανθρωπου). Οσο εκφραζουν οι ξεφτιλισμενοι πολιτικοι μας αυτους που τους ψηφιζουνε. Δηλαδη τους αλλους. Γιατι εμεις ψηφισαμε παντα τους σωστους;-)

Ο Σταλιν λοιπον ηθελε να γκρεμισει αυτη την επιβλητικη εκκλησια οπως εκανε και με αλλες εκκλησιες για να χτισει το οραμα του. Το Παλατι των Σοβιετικων! Και δε γκρεμισε λιγες εκκλησιες στην καριερα του. Η εκλλησια της Θεοτοκου του Καζαν στην Κοκκινη Πλατεια ειναι αντιγραφο αυτης που γκρεμισε ο Πατερουλης. Η πασιγνωστη, του Αγ. Βασιλειου (βοηθεια μας) απλα του ξεφυγε την τελευταια στιγμη.

Ετσι λοιπον  το 1931 ξεκινησε η κατεδαφιση. Μπροστα στα απαθη ματια των απαθων Ρωσων, που εβλεπαν να γκρεμιζεται ενα σημαντικο πολιτισικο μνημειο (ασχετα αν ηταν εκκλησια) και δεν εκαναν τιποτα για να το σταματησουν... Τη θεση της εκκλησιας θα επαιρνε οπως ειπαμαν το Παλατι των Σοβιετικων.

Ενα σταλινικου τυπου (υπαρχει τετοιος ορος στην αρχιτεκτονικη) οικοδομημα με ενα αγαλμα του Λενιν (του Λενιν, οχι του Σταλιν!) στην κορυφη. Ενα αγαλμα υψους 100 μετρων! Το δε κτιριο θα γινοταν το ψηλοτερο κτιριο στον κοσμο. Απο τη μια ομως, τα εξοδα που απαιτουσε η κουρσα των εξοπλισμων στην οποια επιδοθηκε η σοβιετικη αρκουδα, απο την αλλη το σαθρο εδαφος που δεν επετρεπε λογω στατικοτητας το χτισιμο ψηλου κτιριου, εβαλε τελος στο μεγαλεπιβολο σχεδιο. 
Και οδηγησε σε μια τρυπα στο νερο. Και για να ακριβολογουμε, σε μια τρυπα με νερο. 
Το νερο που γεμιζε την τρυπα του εργοταξιου οταν εβρεχε, εδωσε την ιδεα στους αρμοδιους να φτιαξουν στη θεση του κτιριου, μια τεραστια στρογγυλη δημοτικη πισινα. Πιθανως την πιο μεγαλη δημοσια πισινα στον κοσμο! 

Στο βαθος το Κρεμλινο

Η οποια ηταν δημοφιλεστατη και επεζησε μεχρι το 1990, οταν και ξεκινησε η επανακατασκευη της εκκλησιας, η οποια εγκαινιαστηκε το 2000. Πολυ εντυπωσιακη. Οντως η πιο εντυπωσιακη ορθοδοξη εκκλησια που εχω δει. 

Ετσι ηταν πριν την καταστροφη. Ακριβως ετσι ειναι και σημερα.

Για να μπεις μεσα περνας απο ανιχνευτη μεταλλων και ελεγχο αεροδρομιου. Η φωτογραφιση μεσα απαγορευεται. Και στο λενε στην εισοδο. Του Ελληναρα ομως ο τραχηλος σκλαβια (ουτε σοβιετικη) δεν υπομενει. Και εβγαλα τη μικρη την Powershot να φωτογραφισω το ναο. Με το click, χωρις φλας εννοειται, ειδα εναν απο τους φρουρους να ερχεται προς το μερος μου. “Τον πουστη“ σκεφτηκα, “λες να με ειδε?“. Την εβαλα γρηγορα στην κωλοτσεπη (μου πηγε η καμερα στην κωλοτσεπη, που λεει κι η παροιμια) και εκανα το μαλακα (φυσικο ταλεντο!) σφυριζοντας αδιαφορα. Ο Ρωσοποντιος φυλακας πλησιασε τσαμπουκαλεμεν και μου ειπε κατι στα ρωσικα που ακουστηκε καπως ετσι “An xanavgalofskis fotografofskaya, tha su gamisofski tin kolaroskaya“. Δεν καταλαβα τι εννοουσε και παρακαλω οποιος μιλαει τη ρωσική να μου το μεταφρασει.

Αυτη προλαβα να βγαλω πριν μου την πεσει ο Oleg Securitofski... Ειναι λιγο κουνημενη.

Συνεχισα απτοητος την περιηγηση. Μπροστα μου στεκοταν ενας τυπος που εμοιαζε με το Μπεο. Ψηλος, ογκωδης, ξυρισμενο κεφαλι, χοντρο μπουφαν, μποτες. Και ειχε ανοιξει τα χερια του με τις παλαμες να κοιταν προς τα μπρος, σαν το Χριστο στο σταυρο. Προφανως ζητουσε συγχωρεση για τους αντιπαλους μαφιοζους που ειχε σκοτωσει τις προηγουμενες νυχτες, ή αυτους που θα σκοτωνε τις επομενες. Δε μπορεσα να τον φωτογραφισω για ευνοητους λογους. Εβγαλα ομως πολλες απ΄εξω.

Πολυ χλιδα που λετε ο ναος. Και γεματος μπαμπουσκες αλλα και διμετρες Ρωσιδες οι οποιες προσκυνανε τις εικονες και σταυροκοπιουνται συγκινημενες φορωντας αβυσαλλεα ντεκολτε, καυτα μινι και γοβες στιλετο. Οι δε νεοκωρες που μαζευουν τα κερια, ουδεμια σχεση εχουν με την κυρα Ζωη απο τον Αγ. Αντωνη. Μοντελες μιλαμε. Στη χειροτερη θα τις εβαζα παρουσιαστριες σε νυχτερινη εκπομπη με κουιζ. Ξερετε, σε μια απο αυτες που οι γκομενες  τα πετανε ολα εξω και στεκονται μπροστα απο μια λεξη που πρεπει να βρει ο ξενυχτης λιγουροτηλεθεατης και μοιαζει με ΣΚΤΑΟΚΑΡΟΛΙΟΣ ή ΤΛΕΡΟΝΟΥΜΟ ή ΜΑΚΑΛΑΧΡΙΗΔΣ. Και αυτες ουρλιαζουν “ΠΑΡΤΕ ΤΩΡΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟΟΟΟΟ! ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙΤΕ??? ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ, ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ (η ηλιθια) ΤΗ ΒΡΗΚΑ!“. 
Στην εξοδο πετυχα κι ενα παρεακι απο αυτα τα γλυκα μαυρoντυμενα πλασματακια, τα Ρασπουτινακια. 

Μπροστα απο την εκκλησια βρισκεται η Γεφυρα του Πατριαρχη (Патриарший Мост = Patriarshy Most) 

Βλεπει την εκκλησια στο Βορρα.

 Εχει εκπληκτικη θεα προς το Κρεμλινο απο τη μια μερια (προς τα ανατολικα).

Θεα προς την εκκλησια αναμεσα στις κομμουνιστικες πολυκατοικιες απο την αλλη μερια (στα νοτια).

 Θεα προς το μνημειο του Μεγαλου Πετρου απο την παραλλη μερια (στα δυτικα). Ο Μεγας Πετρος ειναι ο Τσαρος που εχτισε την Πετρου-πολη. Οχι αυτη διπλα στα Νεα Λιοσια, ετσι? 

Και πανω στη γεφυρα πετυχα μια νυφη.

Και παρακατω μια ακομα. Μογγολοι η Κινεζοι. Μιλαγαν ρωσικα ομως. Με παραξενα χαρτινα καπελακια.

Το παραξενο δεντρο πισω απο τη νυφη ειναι μια λουκετιά. Arborus lucetus ειναι η επιστημονικη του ονομασια. Φυτρωνει εκει που δεν το σπερνουν και ευδοκιμει στα κλιματα με νερο. Δηλαδη ποταμι, λιμνη ή θαλασσα. Χρησιμοποιειται για να κλειδωνουν τα λουκετα τους οι ερωτευμενοι και να πετανε το κλειδι στο νερο, ωστε να μη μπορει κανεις να ξεκλειδωσει τον ερωτα τους...

Με φοντο τον πυργο απο την εκκλησια του Κρεμλινου

Ο Κολια και η Λενα πανω αριστερα 

 Συνεχιζουμε με Κρεμλινο και οδευουμε προς το τελος. Μαλλον σας κουρασε η Μοσχα.