Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Μοσχα 4: Κρεμλινο, εκκλησιες

Ακομα πρηζεις τ΄αρχιδια του κοσμου με τη Μοσχα? 
Ναι! Τωρα ερχονται τα 2 τελευταια 2 posts μαζεμμενα.

Το πιο σημαντικο αξιοθεατο της πολης ειναι το Κρεμλινο. 
Με κτιρια που χτιστηκαν σε διαφορες εποχες ξεκινωντας απο το 14ο αιωνα. 
Εδω απο ψηλα. Την εβγαλα απο το ιδιωτικο μου ελικοπτερο.
Ενα ωραιο βιντεακι αποσπασμα απο την ταινια "Ο κουρεας της Σιβηριας" 
(Сибирский цирюльник - Sibirskiy tsiryulnik) του Nikita Mikhalkov. 
Στις σκηνες που βλεπετε παιζει ο ιδιος το ρολο του Τσαρου. Δυνατη ταινια! 
Και οπως βλεπετε ή μαλλον ακουτε, μιλανε κιολας. Οχι οπως στις Αγγελοπουλικες...

Και μια και μιλαμε για Mikhalkov , ενα λινκ της LIFO για την ταινια του "Ψευτης Ηλιος".
Εδω λοιπον κατοικουσαν οι τσαροι. Και απο εδω κυβερνουσαν, σε μια εποχη που δεν υπηρχε δημοκρατια και ο λαος δεν ειχε δικαιωματα. Αυτο βεβαια δεν ηταν η εξαιρεση εκεινη την εποχη. Παντου ετσι ηταν τοτε. Και οι τσαροι κυβερνουσαν παρεα με την εκκλησια φυσικα.
Μετα ηρθε ο κομμουνισμος. Και παλι απο το Κρεμλινο κυβερνουσαν τα φωτισμενα στελεχη του κομματος υπο τη βασιλεια του Γενικου Γραμματεα. Οπως και στην Οθωμανικη Αυτοκρατορια με το Σουλτανο, ετσι και στο ΚΚΣΕ με το ΓΓ. ΓΓ γινοταν ο πιο αδιστακτος και πιο ικανος. Ο πιο ικανος να εμποδισει τους αλλους. Αλλα χωρις την εκκλησια αυτη τη φορα;-) Οταν πεθανε ο Σταλιν και αρχισε η κουρσα της διαδοχης, στην ουσια δεν υπηρξε κουρσα, γιατι ο Χρουστσεφ ειχε ηδη κανονισει την τυχη των υπολοιπων.
Εδω ο μεγαλος ηγετης στην κορυφαια στιγμη της καριερας του. 
Οταν αρχισε να χτυπαει το εδρανο στη Γενικη Συνελευση του ΟΗΕ με ... το παπουτσι του, επειδη διαφωνουσε με το λογο που εβγαζε ενας Φιλιππινεζος αξιωματουχος. 
Η αληθεια ειναι οτι η φωτογραφια ειναι μονταζ. Απο την περιφημη σκηνη, δεν υπαρχει οπτικο υλικο.
 Ειδικα το σημαντικοτερο αντιπαλο του, το Μπερια (απιστευτο τερας παρεπιμπτοντως), αρχηγο της NKVD (προγονο της KGB) και επιδοξο νεο Γ.Γ. του κομματος, διαδοχο του Σταλιν,
 τον εξαφανισε μεσα σε μερικες ωρες (πριν προλαβει να τον εξαφανισει αυτος), 
δινοντας ετσι το μηνυμα και στους υπολοιπους. 
File:Lavrenti Beria Stalins family.jpg
Σας φαινεται αυτος ο τυπος με τη φατσα του Ντινου Ηλιοπουλου για τερας?
Εδω αγκαλια με τη Σβετλανα, την κορη του Σταλιν, η οποια πεθανε πριν 2 μηνες στο Αμερικα.
Ο Σταλιν διακρινεται πιο πισω με την πιπα του. 
Περι δημοκρατιας την εποχη του κομμουνισμου βεβαια, δε χρειαζεται να σχολιασω. Ξερετε.
Εκτος κι αν ειστε με την Αλεκα, οποτε βοηθεια σας.
Απο εδω κυβερνησε και θα συνεχισει να κυβερναει και ο νεος Τσαρος. Παρεα παλι με την εκκλησια φυσικα. Τον ονομαζουν βεβαια Προεδρο, γιατι το Τσαρος ειναι λιγο ντεμοντε. Θεμα δημοκρατιας αυτη τη φορα δεν υπαρχει. Λειτουργει αψογα στη Ρωσια. Ο καθενας ειναι ελευθερος να εκφρασει τη γνωμη του ...Προεδρου. Οποιος αλητης προσπαθει να υπονομευσει την Πατριδα, η οποια σημειωτεον δινει και διαφορους εθνικους αγωνες (στην Τσετσενια ,στη Γεωργια κλπ.) πρεπει να τιμωρειται. Δεν ειναι παραξενο πως αν ξεκινησετε να γραψετε στο Google "Killed journalists" εμφανιζεται αμεσως το συμπληρωμα "in Russia". Βεβαια μπορει να ειναι ψεματα που τα διαδινουν οι Αμερικανοεβραιοι του Google
Η πιο γνωστη δολοφονημενη δημοσιογραφος ειναι η Αννα Πολιτκοφσκαγια. 
Αν διαβασετε το βιβλιο της, "H Ρωσια του Πουτιν", δε θα σας κανει εντυπωση οτι δολοφονηθηκε απο αγνωστους..
Η Ρωσία του Πούτιν

Θυμαστε την υποθεση Litvinenko? Του Ρωσου κατασκοπου που μολυνθηκε με πλουτωνιο!!!
Litvinenko before and after Plutonium...
Δε νομιζω να υπαρχει αλλη χωρα στον κοσμο που θα σκοτωνε εναν “εχθρο“ της με τοσο ακριβο και εντυπωσιακο τροπο. Οσο ομως ο Προεδρος και οι παρατρεχαμενοι του δεν εχουν αντισταση και οταν εχουν, εχουν τον τροπο τους να την αντιμετωπιζουν, τοτε ολα πανε καλα. Και ολα πηγαιναν καλα για τον Πουτιν μεχρι λιγο πριν τα Χριστουγεννα. Τον τελευταιο καιρο ομως, ο κοσμος αρχισε να ξυπναει. Μπορει και να ηταν ξυπνιος απο καιρο, αλλα τωρα αρχισε και η αντιδραση. Τελικα κανενας λαος δεν ειναι μαλακας. Τουλαχιστον για πολυ καιρο. Και οι Ρωσοι ξυπνησαν. Κι εκει που η επανεκλογη του Πουτιν στην Προεδρια ηταν δεδομενη, σημερα δεν ειναι πια τοσο σιγουρη. 
Αντιπουτινικη διαδηλωση στη Μοσχα
Δεν ξερω βεβαια ποιες ειναι οι εναλλακτικες. Και αυτο ειναι που φοβιζει τους λαους. Η σκεψη του κοσμου ειναι παντα: “τουλαχιστον  αυτον τον πουστη τον ξερουμε“. Και το αγνωστο φοβιζει. Και η ελλειψη παιδειας επιδεινωνει το φοβο. Και οσο ενας λαος δε βλεπει τα προβληματα που θα επρεπε να τον απασχολουν ή τα βλεπει, αλλα αποφευγει να τα αντιμετωπισει και περιμενει το Μεσσια να του τα λυσει, αυτα διαιωνιζονται. Φανταστειτε να ειστε ο Μεσσιας. Και να εχετε τη λυση. Αν τη δωσετε, θα δυσαρεστησει πολλους. Δε θα το εκτιμησει κανεις, τουλαχιστον οσο ζειτε. Και σε τελικη αναλυση, ακομα κι αν τους ευχαριστησεις ολους, ακομα κι αν εκτιμηθεις, ποιος σε χρειαζεται μετα??? Φανταστειτε εναν υπουργο Παιδειας σε μια τυχαια αφρικανικη χωρα με λευκους κατοικους Τουρκοαλβανικης καταγωγης και κουλτουρας, που θα αλλαζε το εκπαιδευτικο συστημα προς το καλυτερο και θα εκοβε τα ιδιαιτερα για παραδειγμα ή εναν υπουργο Υγειας που θα εκοβε τα φακελακια. Θα τον τρωγανε ζωντανο οι ιθαγενεις.
"Κλεμμενο" απο τη LIFO.
Το συγκεκριμενο αφρικανικο χριστιανο-εβραικο  κρατος-μελος της Ευρωπαικης Ενωσης εχει Υπουργειο Παιδειας και Θρησκευματων μαζι. Βεβαια η αληθεια ειναι οτι δε μπορει να διαχωριστει η Παιδεια απο την Εκκλησια. Η θρησκεια συμπληρωνει τη γνωση. Η ακομα καλυτερα, την αναπηρωνει. 
Η Γη ειναι επιπεδη. 
Ο ηλιος γυριζει γυρω της. 
Ο ανθρωπος προερχεται απο το χωμα. 
Η ομοφυλλοφιλια ειναι ασθενεια. 
Και η μαλακια τυφλωνει. 
Πολυ κουραστικο να γραφω με συστημα Μπραιγ, ρε πουστη μου...
Τα τειχη γυρω απο το Κρεμλινο. Και οι στρατιωτες που τα φυλανε... 
Οταν νυχτωσει και φυγουν τα τουριστια, ψηνουν λουκανικα στη φωτια...

Μην τρομαζετε. Σωσιας ειναι.

Το Κρεμλινο λοιπον μπορει να το επισκεφθει κανεις, και συγκεκριμενα μπορει να δει τις εκκλησιες και το μουσειο με τα πολυτιμα αντικειμενα των Τσαρων και της Ρωσικης τεχνης. 
Αυτη ειναι η εισοδος και το γυαλινο περιπτερο δεξια ειναι το ταμειο.
Απεναντι απο την εισοδο ειχε συγκεντρωθει ενα σχολειο. Κι ενας μαυρος τυπος που εμοιαζε με ανεργο του Downtown Manhattan απο αμερικανικη ταινια εκατσε να φωτογραφηθει μαζι τους.
Ακριβως μπροστα απο το αγαλμα του μεγαλου ποδοσφαιριστη της Ντινάμο Μοσχας, του Φιοντορ Ντοστογιεφσκι. Στα ρωσικα δεν υπαρχει "Θ". Και το "Θ" απο αλλες γλωσσες μετατρεπεται σε "Φ". Ο Θεοδωρος, αντι για Theodor, γινεται Fyodor (Фёдор Михайлович Достоевский). Και η Αθηνα λεγεται Afina, και ο Τιμοθεος Timofey. 
Και οι Ρωσοι τιμουν τους μεγαλους ποδοσφαιριστες τους με λουλουδια. 
        Εμεις τιμουμε τους μεγαλους καλλιτεχνες μας με λουλουδια στα κεντρα πολιτισμου

                           που ελεγε κι ο μακαριτης, ο Βαγγελας (α-στο-διαλο!) Γιαννοπουλος. 
Ευάγγελος Γιαννόπουλος
Θυμαστε τη φαση που του εκαναν την ερωτηση οι (αλητες-ρουφιανοι) δημοσιογραφοι για τα εισιτηρια που εδινε η Εργατικη Εστια για να πανε να διασκεδασουν οι χαμηλομισθοι εργαζομενοι σε σκυλαδικα? Και ο Βαγγελας ειχε πει την απιστευτη ατακα: "Σκυλαδικα? Αυτα ειναι κεντρα πολιτισμου! Δηλαδη δε σας αρεσει ο ΛεΠα? Δε σας αρεσει η Φουλη Δημητριου?". Και εκανε διασημη εν μια νυκτι την παγκοσμιως αγνωστη αοιδο. Τοτε βγηκε και το συνθημα "ΙΟΥ! ΙΟΥ! ΙΟΥ! ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗ ΦΟΥΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ". 
Τετοια ειδανε και μας ζηλεψαν οι προαιωνιοι εχθρεοι μας. Οι Αμερικανοι, οι Ευρωπαιοι, οι Εβραιοι και ο Τζωρτζ Σωρος (καλα αυτος με τετοιο ονομα, δεν ειναι Ελληνάρας να μας δωσει μερικα απο τα μυρια που εχει βγαλει?). 
Γιαυτο προσπαθουν να μας καταστρεψουν και να βγαλουν τα μπουζουκλερι απο τη ζωη του Νεοελληνα.
Αν ζουσε σημερα ο Βαγγελας θα τους πηδαγε χωρις σαλιο και τη Μερκελ, και το Στρως Καν, και την Τροικα, και το Dallara και τον Pario... 
Διαχρονικος και προφητικος προ παντων.


Back to Κρεμλινο 
Επειδη δεν ειχα χρονο και επειδη το εισιτηριο για να δεις και τα διαμαντικα διπλασιαζε την τιμη αυτου της απλης επισκεψης, πηρα μονο τις εκκλησιες. 

Ειναι ολες ιδιες, χτισμενες (οπως σχεδον ολα τα κτιρια του Κρεμλινου) απο Ιταλους αρχιτεκτονες αναμεσα στο 14ο-16ο αιωνα και ζωγραφισμενες απο Ρωσους και Ελληνες. Οι πιο γνωστοι ζωγραφοι ειναι ο Αντρει Ρουμπλιοφ (αν εχετε δει και Ταρκοφσκι θα τον ξερετε)
και ο Θεοφανης ο Ελληνας. 
Και δε μιλαω για το Γκεκα.
Eδω με τη φανελα της καινουργιας του ομαδας, της Samsunspor, απο τη Σαμψουντα.
Το συμβολο της ομαδας ειναι ενας εφιππος Σαλονικιος. Ο εφιππος Kemal Atatürk.
3 γκολακια εβαλε προχτες στη Fenerbahce ο Φανης.
Φορεσε και διπλο σκουλαρικι για να μοιαζει με Τουρκο και πιο πολυ με τον καγκουρα το Μητρογλου.

Φωτος απαγορευοντουσαν μεσα στις εκκλησές και δε δοκιμασα γιατι ηταν αυστηρουτσικη η επιτηρηση. 
Εβγαλα ομως απόξω.
Ωραιες ηταν παντως οι εκκλησιες. Εβγαινες απο τη μια και εμπαινες στην αλλη. Ολες ιδιες ηταν ομως. Σε μια απ΄αυτες ηταν και οι σαρκοφαγοι διαφορων τσαρων και πριγκηπων. Τωρα να λεμε την αληθεια, δε γκαβλωσα (που λεμε και στη Βορεια Ελλαδα των παληκαριων και των αληθινων αντρων που αντιστεκονται στο σαπιο κρατος των Αθηνων). Ενα διωρακι ειναι υπεραρκετο, δεδομενου οτι αν δεν παρεις τη συλλογη κοσμηματων, εχεις να δεις 4-5 εκκλησιες και αυτο ηταν. 
Αντε κι ενα κανονι.
 Δε μπορεις να κινηθεις οπου γουσταρεις, γιατι στον ιδιο χωρο βρισκονται και κυβερνητικα κτιρια. 
Εδω μεσα ειναι τα μπριγιαντια και τα ρουμπινια.
Η θεα προς την πολη (νοτια) 
και η εξοδος απο τα κοκκινα τειχη. 


Και η θεα προς το Κρεμλινο απο την απεναντι (νοτια μερια) του Moskva. 
Απο νοτιοδυτικα...

Αισθανομαι τυχερος που ζω σημερα και οχι πριν 25 χρονια. Οχι οτι δε ζουσα πριν 25 χρονια ή οτι ημουν ατυχος, αλλα ολα αυτα δεν ηταν ευκολο να τα επισκεφθεις 25 χρονια πριν. Το ιδιο σκεφτομουνα οταν πηγα στην Απαγορευμενη Πολη στο Πεκινο. Θα το ποσταρω κι αυτο οταν με το καλο σκαναρω τα (περιπου 8.000) slides που εχω φωτογραφισει στα διαφορα ταξιδια μου.


Παρτε και μερικες εικονες απο τη συντομη (και βιαστικη) περιπλανηση μου στη Μοσχα. 
Βασικα ειδα μουσεια (απ΄εξω δυστυχως), ωραια κτιρια και εκκλησιες.

Το Μουσειο Καλων Τεχνων Pushkin, πολυ κοντα στο Ναο του Ιησου Σωτηρα. 

Η Πινακοθηκη.


Οι εκκλησιες απο τη νοτια μερια του Moskva.





  
Και επιστροφη στην Κοκκινη Πλατεια περνωντας τη γεφυρα Bolshoy Moskvoretsky 
(Большой Москворецкий мост) πανω απο το Moskva.
Ειχε καβλες κι ο Θεος εκεινο το απογευμα και μου χαρισε για λιγο εναν ωραιο ηλιο.



Κι επειδη σκοτεινιαζει και ειστε κουρασμενοι, ας παμε στο τελευταιο κομματι με τη νυχτερινη Μοσχα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου